Στα περισσότερα από είκοσι χρόνια που εργάζομαι με ανθρώπους, ομάδες και οργανισμούς, έχω δει πολλές πρωτοβουλίες ευεξίας να ξεκινούν με πραγματικό ενθουσιασμό: ένα wellness day, ένα σεμινάριο για το στρες, μία εφαρμογή mindfulness ή μια δράση άσκησης. Αυτές οι πρωτοβουλίες μπορούν να προσφέρουν γνώση, ανακούφιση και μια σημαντική στιγμή σύνδεσης.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν, μετά από αυτές τις δράσεις, οι εργαζόμενοι καλούνται να σηκώσουν το βάρος μιας καθημερινότητας που δεν έχει αλλάξει. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν ένα wellness day έχει αξία. Έχει. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι τι συναντά ο εργαζόμενος την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
Μία μεμονωμένη δράση μπορεί να ανοίξει μια συζήτηση, να δώσει πρακτικά εργαλεία και να κάνει ορατό ότι η εταιρεία ενδιαφέρεται. Για να εξελιχθεί, όμως, σε πραγματικό Workplace Wellbeing, χρειάζεται να συνδέεται με τις συνθήκες μέσα στις οποίες οι άνθρωποι εργάζονται καθημερινά.
Αν ο φόρτος παραμένει μόνιμα μη διαχειρίσιμος, οι ρόλοι ασαφείς, οι προτεραιότητες αντικρουόμενες και η σχέση με τον manager ανασφαλής, καμία τεχνική αναπνοής δεν μπορεί να αποκαταστήσει μόνη της την ισορροπία. Μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο προσωρινά, αλλά δεν αφαιρεί την πηγή της πίεσης.
Μελέτη του William Fleming, δημοσιευμένη το 2024 στο Industrial Relations Journal, συνέκρινε 46.336 εργαζομένους σε 233 οργανισμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι συμμετέχοντες σε συνήθεις ατομικές παρεμβάσεις, όπως resilience training, mindfulness και εφαρμογές wellbeing, δεν εμφάνισαν καλύτερα αποτελέσματα σε πολλούς δείκτες υποκειμενικής ευεξίας από όσους δεν συμμετείχαν.
Η μελέτη είναι διατομεακή και δεν αποδεικνύει ότι κάθε τέτοια παρέμβαση είναι αναποτελεσματική. Δίνει, όμως, ένα κρίσιμο μήνυμα: η παροχή εργαλείων στο άτομο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εξέταση των απαιτήσεων, των πόρων και του σχεδιασμού της ίδιας της εργασίας.
Στην ίδια κατεύθυνση, οι κατευθυντήριες οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δεν περιορίζονται σε ατομικές δράσεις. Περιλαμβάνουν οργανωσιακές παρεμβάσεις, εκπαίδευση managers και εργαζομένων, υποστήριξη επιστροφής στην εργασία και πρόσβαση σε κατάλληλη φροντίδα.
Η αξία ενός workshop ή μιας wellbeing day αυξάνεται όταν αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης διαδρομής. Πριν από την επιλογή θεματικής, ο οργανισμός χρειάζεται να καταλάβει τι δυσκολεύει πραγματικά τους ανθρώπους και σε ποιο επίπεδο βρίσκεται η αιτία.
Η ΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΑΣ
«Ένα καλό πρόγραμμα wellbeing δεν ρωτά μόνο τι μπορούν να κάνουν διαφορετικά οι εργαζόμενοι. Ρωτά και τι χρειάζεται να αλλάξει ο οργανισμός.»
– Βάσια Μανίκα
Ένα wellness day μπορεί να είναι μια εξαιρετική αρχή. Μπορεί να δημιουργήσει κοινή γλώσσα, να μειώσει το στίγμα και να δώσει στους ανθρώπους την άδεια να ασχοληθούν με την υγεία και την ενέργειά τους. Δεν πρέπει, όμως, να είναι το τέλος της προσπάθειας ούτε το μοναδικό της αποτύπωμα.
Στην ErgoProlipsis σχεδιάζουμε ολοκληρωμένα προγράμματα Ευεξίας στην Εργασία που ξεκινούν από τις πραγματικές ανάγκες και συνδέουν στρατηγική, εκπαίδευση, υποστήριξη και μέτρηση. Γιατί η ευεξία δεν είναι μία καλή ημέρα μέσα στη χρονιά. Είναι ο τρόπος με τον οποίο βιώνεται η εργασία κάθε ημέρα.
Αν θέλετε να μετατρέψετε τις μεμονωμένες δράσεις σε συνεκτική στρατηγική, επικοινωνήστε μαζί μας.
Η Βάσια Μανίκα είναι Corporate Wellbeing Innovator, Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Executive & Health Coach. Με περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στη συνεργασία με ανθρώπους, ομάδες και οργανισμούς, σχεδιάζει evidence-informed παρεμβάσεις που συνδέουν την ευεξία με την ηγεσία, την κουλτούρα και τη βιώσιμη απόδοση.
© Βάσια Μανίκα / ErgoProlipsis, 2026. Αναδημοσίευση μόνο με σαφή αναφορά στη συγγραφέα, στην αρχική πηγή και με ενεργό σύνδεσμο.